Данная научная статья представляет собой разработку модели для оптимального распределения финансовых ресурсов в рамках коммерческих проектов Иннохаба Росатом, в основе которой лежит комплексный подход к анализу больших объемов данных и интеграции современных инструментов квантовой оценки и машинного обучения.
Цель модели - определить наилучшее распределение средств между проектами, учитывая такие критерии, как стоимость, приоритет, прибыль, риск и срок окупаемости, подстраиваясь под изменения рыночной ситуации, и способствуя активной адаптации к макроэкономическим трендам. Алгоритм моделирования включает задание критериев каждого проекта, составление целевой функции, формулирование ограничений модели, решение задачи линейного программирования и оценку показателей модели. Подчеркивается важность моделирования при принятии инвестиционных решений и отмечается возможность использования модуля квантования для определения рисков проектов. Разработан индекс, позволяющий оценить степень, в которой проекты соответствуют целям устойчивого развития. Приведен пример применения этой модели для инвестиционных проектов, результаты которого представляют научную новизну в выборе критериев, ограничений и моделирования. Разработанная модель может быть полезна для принятия решений по распределению финансовых ресурсов в коммерческих проектах.
Մարդկային կապիտալի կառավարման հիմնահարցերի ուսումնասիրությունը էական նշանակություն ունի ինչպես տնտեսական աճի, այնպես էլ՝ տնտեսական զարգացման տեսանկյունից: Դրանով իսկ պայմանավորված՝ խնդիրն ուսումնասիրվել է տարբեր տնտեսագետների կողմից, ինչպիսիք են՝ Ա. Սմիթը, Դ. Ռիկարդոն, Ջ. Ուոլշը և այլք: Հիմնահարցի քննարկումն արդիական է մինչ օրս, ինչով էլ պայմանավորված է հետազոտության թեմայի ընտրությունը:
Հոդվածում ներկայացվել է մարդկային կապիտալի տեղը և դերը ժամանակակից տնտեսական համակարգում, քննարկվել են մարդկային կապիտալի տարրերը, վերլուծության է ենթարկվել Հայաստանի Հանրապետությունում մարդկային կապիտալի զարգացման և վերարտադրության վրա ազդող առավել կարևոր գործոններից մեկը՝ ՀՀ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների թվա-քանակի շարժընթացը 1998-2020թթ. և վերջինիս հնարավոր բացա-սական հետևանքները: Կատարված ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների թվաքանակը 2000-2009թթ. ավելացել է 53.9 հազարով, աճը կազմել է 1.9 անգամ կամ 88.8%, իսկ 2009-2020թթ. նույն ցուցանիշը կրճատվել է 45.6 հազարով: Նույն տարիների համեմատությամբ ուսանողների թվաքանակի կրճատումը կազմել է 39.8%: Ըստ այդմ՝ հիմնավորվել է համակարգված պետական քաղաքականության մշակման և իրականացման անհրաժեշտությունը՝ որպես մարդկային կապիտալի կուտակման և վերարտադրության արդյունավետության բարձրացման նախադրյալ: