Երկրի զարգացման և հատկապես բնակչության կենսամակարդակի պահպանման և ավելացման ուսումնասիրության նպատակն է վարվող տնտեսական քաղաքականության և բնակչության բարեկեցության աստիճանի միջև կապերի ուսումնասիրությունը։ Այդ նպատակին հասնելու համար հեղինակները բացահայտել և առանձնացրել են այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսիք են երկրում ձևավորված տնտեսակարգի և բնակչության եկամուտների բաշխման հարաբերությունների ուսումնասիրությունը, դրանց համեմատական վերլուծությունը տարբեր տնտեսակարգերի ժամանակ, ինչպես նաև բնակչության կողմից եկամուտների կուտակման ու սպառման վրա ազդող գործոնները։ Հայաստանի Հանրապետության անցած ժամանակահատվածի՝ պետականաշինության ճանապարհի ուսումնասիրության և վերլուծության հիման վրա փորձ է արվել բնութագրել և գնահատել երկրի սոցիալ-տնտեսական ձեռքբերումները 1965-1980 թթ․-ին, երբ Հայաստանը նախկին Խորհրդային Միության հանրապետություններից մեկն էր, ինչպես նաև քննարկվել է Հայաստանի երրորդ հանրապետության 2010-2023 թթ․-ի մակրոտնտեսական մի շարք ցուցանիշների փոփոխության վարքագիծը ու դրանք համեմատել Խորհրդային Հայաստանի զարգացման ընտրված տասնհինգամյա ցուցանիշների հետ։ Ուսումնասիրության արդյունքում ստացված օրինաչափություններն ու դասերը վկայում են այն մասին, որ միշտ չէ, երբ շուկայական տնտեսությունը բնակչության բարեկեցության համար լավագույն միջավայր է ստեղծում, ուստի կարևոր է պետության ակտիվ և նպատակադրված սոցիալական քաղաքականությունը։
Глобальное управление в сфере ИКТ-безопасности представляет собой режимный комплекс, который включает в себя совокупность институтов и режимов, регулирующих проблематику безопасности цифровых сетей и технологий, противодействия преступному использованию информационных технологий, военно-политическим угрозам в цифровом пространстве и др. Сосуществование и конкуренция различных режимов позволяют отдельным странам и негосударственным игрокам манипулировать выбором удобных институтов и создают угрозу эскалации межгосударственных противоречий. Для того чтобы избежать подобного сценария, Россия выступает за формирование консолидированного режима информационной безопасности на глобальном уровне. При этом важная роль отводится региональным и макрорегиональным площадкам, в том числе БРИКС. Настоящая статья ставит задачей оценить влияние БРИКС на эволюцию режимного комплекса в сфере ИКТ-безопасности и формирование универсального режима в данной области. Была исследована повестка БРИКС в области ИКТ-безопасности и определены заявленные обязательства. Для оценки потенциала имплементации достигнутых соглашений были проанализированы документы стратегического планирования стран БРИКС на предмет выявления в них приоритетов в сфере ИКТ-безопасности, которые затем были соотнесены с зафиксированными в официальных документах БРИКС обязательствами и обозначенными перспективными направлениями сотрудничества. Приоритетным направлением сотрудничества БРИКС в сфере ИКТбезопасности является выработка общей внешнеполитической позиции относительно норм и принципов международного режима ИКТ-безопасности и их продвижение на уровне ООН. Важным преимуществом БРИКС на данном направлении является возможность агрегации интересов и позиций развивающихся стран. Однако в настоящее время в условиях нарастающей международной конфликтности формирование универсального режима представляется практически невероятным. В этом контексте взаимодействие на уровне БРИКС фокусируется на более узких проблемных областях. Наибольшим потенциалом институционализации обладает сотрудничество БРИКС в сфере противодействия терроризму и экстремизму в цифровой среде. Вместе с тем заинтересованность стран БРИКС в развитии и институционализации противодействия ИКТ-угрозам неоднородна. Россия, Китай и Индия выступают в роли локомотивов сотрудничества, в то время как Бразилия и ЮАР проявляют в нём меньшую заинтересованность.