Dit artikel is gewijd aan de vorming van de voltooide perfectum-vorm van het werkwoord zijn in de Oost-Vlaamse en West-Vlaamse dialecten van de Nederlandse taal. Het begint met een historische uiteenzetting over hoe het werkwoord zijn door de eeuwen heen werd gebruikt in het perfectum. Het onderzoek zelf werd uitgevoerd op basis van “Stemmen uit het Verleden”, een verzameling dialectbanden van de Universiteit Gent die bestaat uit opnames van gesprekken met sprekers van verschillende Vlaamse dialecten. Op basis van een aantal criteria zijn opnames uit drie plaatsen (Gent, Sint-Niklaas en Brugge) onderzocht, gemaakt tussen 1963 en 1965. Het onderzoek toonde aan dat zowel in het Oost-Vlaamse als in het West-Vlaamse dialectgebied in de overgrote meerderheid van de gevallen de vorm hebben geweest in plaats van zijn geweest wordt gebruikt. Er kon geen regelmaat worden vastgesteld die de keuze voor de ene of de andere vorm bepaalde. Ze komen vaak samen voor, zelfs binnen dezelfde spraakuiting. Speciale aandacht wordt besteed aan de vorming van de conditionalis van het werkwoord zijn en een aantal andere werkwoorden. Ondanks het feit dat ze in de aantonende wijs perfectum vormen met het werkwoord zijn, vormen ze in het onderzochte materiaal perfectum in de voorwaardelijke wijs met het hulpwerkwoord hebben